ΛΙΓΟ ΒΥΖΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΚΕΤΟ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!!!

Στη κορυφή του πίνακα με τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις φιγουράρει η εμπορία προσώπων και κυρίως γυναικών. Οι επιτήδειοι κερδίζουν καθημερινά αμύθητα ποσά. Χιλιάδες γυναίκες βιώνουν την ταπείνωση και την κακοποίηση ως θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Αυτό το σύγχρονο δουλεμπόριο έχει χαρακτηριστεί ως το καρκίνωμα της σημερινής κοινωνίας που μειώνει κυβερνήσεις, λαούς και κουλτούρες που το ανέχονται.

Σίγουρα αυτή τη στιγμή θα συμφωνείτε μαζί μου και θα είναι ζωγραφισμένη η δυσαρέσκεια στο πρόσωπό σας για αυτό το «κοινωνικό φαινόμενο», αν μπορεί βέβαια να χαρακτηριστεί έτσι. Όμως πρέπει να αντιληφθούμε ότι όλοι μας συμβάλουμε στην εκμετάλλευση της γυναίκας στη μοντέρνα εποχή, έστω και με την αδράνειά μας. Έχει πλέον καταντήσει στερεότυπο στις διαφημίσεις να παρουσιάζονται οι γυναίκες ως σεξουαλικά αντικείμενα και να εκμηδενίζονται άλλες πτυχές της σύγχρονης προσωπικότητας τους. Οι διαφημίσεις έχουν γίνει πλέον «μισογύνικες» αφού μειώνουν το γυναικείο φύλο και το μόνο που προβάλουν σε μια γυναίκα είναι το στήθος της τα πόδια της τα οπίσθιά της τα χείλη της και γενικά ότι άλλο έχει να κάνει με τη σεξουαλικότητά. Συχνά η αμφίεση και παρουσίαση της γυναίκας σχετίζεται και με σαδομαζοχιστικές τάσεις αφού κάποτε εμφανίζετε με ζαρτιέρες, τακούνια και μαστίγια και άλλοτε σεμνή υποταγμένη σε οποιαδήποτε ανδρική παρουσία. Στόχος να ικανοποιήσει τις όποιες ορέξεις του θεατή.

Ένα άλλο κρούσμα γυναικείας εκμετάλλευσης έμελε να εμφανιστεί στην μικρή και κλειστή μεν κυπριακή κοινωνία, ανεκτική δε. Στους περιφερικούς δρόμους της πρωτεύουσας έχουν κάνει την εμφάνισή τους καροτσάκια πώλησης καφέ με αιθέριες παρουσίες που κατά προτίμηση η προέλευση τους να είναι από χώρες του ανατολικού μπλοκ. Εύκολα μπορεί να παρατηρήσει κάποιος ότι τα προσόντα που θέτει ο εργοδότης για την συγκεκριμένη εργασία είναι να είσαι πρώτα πρώτα γυναίκα κάτω των 30 ετών, να έχεις ύψος 1.80 - 1.90, καλλίγραμμο σώμα, βαθύ ντεκολτέ και κοντή φούστα. Οι γυναίκες αυτές είναι αναγκασμένες να στέκονται στους δρόμους πουλώντας καφέ και φαντασιώσεις στους κυπραίους οδηγούς. Ας αφήσουμε τους μισθούς πείνας που παίρνουν, αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Η σταγόνα όμως που ξεχείλισε το ποτήρι της αγανάκτησής μου είναι ότι εξακολουθούν να έχουν την ίδια αμφίεση ακόμα και τώρα που σιγα σιγα άρχισε να μπαίνει ο χειμώνας. Αυτές οι γυναίκες, συν τοις άλλοις, πρέπει να τραβήξουν τα αδιάκριτα βλέμματα των ανδρών και να τους πείσουν να αγοράσουν καφέ φορώντας κοντή φουστίτσα και βαθύ ντεκολτέ, παρά το κρύο, αναδεικνύοντας τα μόνα προσόντα που θέλει να ανακαλύψει από μια γυναίκα ο κυπραίος.

Και το ερώτημα είναι: Ο αγοραίος έρωτας είναι ανήθικος και παράνομος. Το να αγοράζεις καφέ είναι νόμιμο και ηθικό;;;

Ειλικρινής απολογία

Αγαπητοί μου αναγνώστες.

Είμαι σίγουρος ότι αυτή μου η άποψη μπορεί να ενοχλήσει και σίγουρα θα προκαλέσει τριγμούς στην οικογένεια των μπλόκερς. Από καιρό το σκεφτόμουν, όμως δεν έβρισκα το θάρρος και τον τρόπο να εκφράστώ επί αυτού. Ξέρω ότι θα πικράνω πολλούς από εσάς.

Έκανα πολλές φορές απόπειρα να γράψω αλλά πάντα φοβούμενος τις αντιδράσεις και τις επικρίσεις το ανέβαλλα. Είμαι σίγουρος ότι θα κατηγορηθώ για εσχάτη προδοσία και θα γίνω το μαύρο πρόβατο και το δακτυλοδεικτούμενο ρεμάλι της Κυπριακής κοινωνίας. Ίσως ο Αρχιεπίσκοπος με θέσει υπό «ακοινωνησία» όπως θα πράξει και με συγκεκριμένους μοναχούς, όπως δήλωσε απόψε. Ίσως με βάλει και σε κάνονα.

Σε περίπτωση δε που πέσω στα χέρια των Υπηρεσιών του Κράτους θα υποστώ φρικτά βασανιστήρια και θα καταδικαστώ σε δημόσιο απαγχονισμό. Εκείνο που δεν θα αντέξω όμως είναι η απόρριψη από την οικογένειά μου και από τους φίλους μου.

Αγαπητοί συμπλόκερς. Θα ήθελα να ληφθεί υπόψη η καλή μου συμπεριφορά καθώς και το λευκό ποινικό μητρώο που διαθέτω. Σας εκλιπαρώ να με κρίνεται όσο πιο επιεικώς γίνεται.

Θέλω να σας μιλήσω για κάτι που μου φαίνεται πολύ προβλέψιμο αν και δεν θα έπρεπε. Για κάτι που είχα υψηλότερες προσδοκίες. Ώρες ώρες μου δίνει τη εντύπωση ότι είναι βαρετό. Τώρα τελευταία μου έγινε απλά συνήθεια. Το κάνω επειδή το κάνουν όλοι. Ο λόγος για την δημοφιλέστερη σειρά της Κυπριακής τηλεόρασης.......«ΕΝ ΜΟΥ ΠΟΛΛΟΑΡΕΣΚΕΙ Η ΑΙΓΙΑ ΦΟΥΞΙΑ»

Τζαι στα δικά σας.

Πριν μερικές ώρες επέστρεψα στο σπίτι από ένα γάμο. Τώρα τελευταία άρχισε να μου την σπάζει η φάση. Εσηκώσαν έναν σύστημα να κάμνουν γάμους δυο ταχυτήτων. Έρκουνται να σε καλέσουν και κρατούν δύο τσάντες με προσκλητήρια. Η μια περιέχει προσκλήσεις μόνο για χαιρέτημα τζαι κατάθεση φακελλουθκιού σε κήπους πεντάστερου ξενοδοχείου τζαι η άλλη προσκλήσεις κανονικές. Δηλαδή που εκείνες που μπορείς να μείνεις τζαι στο φαγοπότι.

Εν να μας φάει η ξενομανία. Εξιάσετε που στο χωρκό σας εκόφκαν το δρόμο με βαρέλια τζαι με πόττιες τζαι εκάμναν τζιαμέ το γάμο. Εξιάσετε που εστρώνετε τα τραπέζια με τραπεζομάντιλα του σούβλα μαν. Εξιάσετε τον τζαιρόν που ήσασταν μιτσοί που επιένετε μόνοι σαν στο κινητό ψυγείο, επιάνεται το αναψυκτικό σας, κατά προτίμηση κόα κόλα, τζαι επιτούσετε το ο ένας του άλλου. Τουλάχιστον τζιαμέ εν υπήρχαν διακρίσεις.
Τέλος πάντων. Εν τζαι είμαι εναντίων του να διοργανώσεις ένα συγυρισμένο γάμο αλλά μεν κατηγοριοποιείς τους καλεσμένους σου. Ή καλες τους ούλλους στο γλέντι ή μεν τους καλέσεις καθόλου. Μεν τους υποτημίσεις. Μεν τους φέρεις μόνο για το φακελούι τζαι μετά να τους δκιώξεις.
ΕΛΕΟΣ…

άλλο λιο εν ναν όπως τα εισητήρια της μάππας που η θέση σου εξαρτάτε που το ποσό που είσαι διατεθειμένος να πληρώσεις.

100 euro + δυτική κερκίδα = πρώτο τραπέζι πίστα, δίπλα που το τραπέζι του αντρούνου.

80 euro ανατολική κερκίδα = ακριβός κέντρο

50 euro πέταλο = πίσω που την κολώνα ή κάτω που το μεγάφωνο

Το ίδιο έπαθα τζαι εγώ. Την περασμένη Κυριακή ήρταν σπίτι μας τζαι εκαλέσαν μας σε ένα συγγενικό γάμο. Εδώσαν μου εμέναν έναν προσκλητήριο τζαι εδώσαν τζαι τους γωνιούς μου έναν άλλο. Το δικό μου όμως ήταν διαφορετικό. Εν είσιε σκληψαρισμένο χαρτούει που πίσω που να με προσκαλεί στο τραπέζι. Ε καλά ρε κουμπάρε. Για όνομα του Θεού. Καλείς τους γονιούς μου να έρτουν να φάσιν τζαι μέναν διάς μου κλωτσιά στο κώλο? Μα τι ενόμισες εν να έρτω με την μανα μου τζαι το τζύρι μου τζαι έν θα σου βάλω ξεχωριστό φακελούι τζαι έν θα φκείς πουπάνω? Όξα εμας η φάτσα μας εν καμνει για την υψηλή κοινωνία που εκάλεσες? Εν να ντυθώ καλά, εν θα φαω πόρτα μεν ανησυχείς! Εν να λουθώ τζιολάς. Ξέρεις συνηθίζω το τες Κυριακές. Είμουν αποφασισμένος να μην πατήσω στο γάμο αλλά τζαι ούτε σε κανέναν άλλο γάμο που με προσβάλει με τέτοιο τρόπο.

Σήμερα όμως μετά που παροτρύνσεις των γονιών μου αποφάσισα να πάω. Άτε λαλώ εν πειράζει, να δείξω ανωτερότητα. Εφόρησα τα καλά μου, εγέμοσα το φακελούι μου τζαι εξεκίνισα. Εγώ με το αυτοκίνητό μου τζαι οι γονείς μου με το δικό τους αφού μετά θα έπρεπε να φύω. Φτάνουμε τζιαμέ τζαι μπαίνουμε στην γραμμή για την κατάθεση. Όπως την γραμμή του ταμείου της τράπεζας. Μόνο που στην τράπεζα φωνάζει σου ο ταμίας «ο επόμενος» ενώ δαμέ λαλού σου οι συμπεθέροι «τζαι στα δικά σου». Το λοιπόν… σιερετώ, διώ το φακελούι μου, τσιμπώ κανέναν καναπεδάκι τζαι φέφκω γλύορα. Οι τίποτε άλλο, για να ξεαγχώσω τζαι τους συμπεθέρους. Άμπα τζαι νομίσουν ότι θα μείνω τζαι μετά.
Όμως εκλώστην τ’άντερον μου, που λαλει τζαι ο φουτσιέκκας. Περνώ που τον stive τζαι πιάνω ένα γύρο βοδινό τζαι πάω έσσο μόνος μου τζαι τρώ τον.

Οι ιστορίες της στετές μου της Μαρίας

Η συρίζα

(η συρίζα ήταν ένα ψάθινο κατασκεύασμα που έμοιαζε με σαμάρι. Τοποθετείτω στην πλάτη του ζώου όπως το σαμάρι όμως δεξιά και αριστερά υπήρχε χώρος όπου εχρησιμοποιείτω για την μεταφορά διαφόρων αντικειμένων)

Τα παλιά τα γρόνια είσhεν πολλήν φτώσhιαν γιε μου. Πολλόι αδρώποι αφήναν τες γεναίτζες τους τζαι τα κοπελλούθκια τους τζαι επιένναν έξω να δουλέψουν για να τα καταφέρουσειν να στείλουν λία ριάλια για να ταίσουν ασσέν τζαι έναν κομμάτι ψουμί την οικογένειαν τους. Έτσι εγίνικε τζαι με έναν νιόπαντρο ζεφκάρι που το χωρκό μας. Μόλις αρμαστήκασειν, ο άδρωπος αποφάσισεν να φυεί τζαι να παει να δουλέψει. Επήεν εις την Λεμεσόν εμπέεικε μες το παμπόριν τζαι επήεν στην ξενιθκιά. Ύστερις που καμίαν εικοσαρκάν γρόνια, αφού εσύναξεν κάμποσα ριάλια αποφάσισε να στραφεί στην γεναίκαν του. Έπιασεν πάλε το παμπόριν τζαι ήρτεν στη Λεμεσό. Που τζαμέ έπιασε το λεωφορείο της γραμμής τζαι την άλλην μέραν ήρτεν στο χωρκό μας. Επήεν έσσο του τζαι εφάτσισεν την πόρταν της γεναίκας του. Ρέσσει λίη ώρα μα με φωνή με ακρόαση που την γεναίκαν του. Ξαναφακκά της την πόρταν. Ύστερης που λλίον άννοιξεν του. Η καταραμένη είσhiεν τον φύλον έσσο τζαι εμάσhιετουν να τον χώσει. Έκοψεν ο νους της τζαι έβαλεν τον μες την συρίζαν που ήτουν κρεμμασμένη πας τον τοίχο. Μόλις ειδεν τον άντρα της εμούνταρεν πάνω του αγγαλιασεν τον τζαι εφίλησεν τον. Εμπήκεν έσσο τζίνος τζαι έκατσε πας την τσαέραν να ξηποσταθεί νάκκον. Τζέινη έβρασεν του νερόν τζαι ελούθηκε τζαι έσφαξεν τζαι μιαν όρνηθαν τζαι εχόγλασεν του την με τα μακαρούνια. Εκάτσασιν να φάσιν τζαι το δείν του αντρός της έππεσεν πας την συρίζα. Η συρίζα ήτουν τρυπημένη τζαι εκρέμμουνταν τα αρσενικά του φίλου της πουκάτω. Ο άδρωπος έν είπε τίποτε τζαι εσυνέχισεν να τρώει τζαι να πίνει την ζιβανίαν του. Άμαν τζαι εφκέροσεν το βλασhί που την ζιβανίαν λαλεί της γεναίκας του.
- Άνδρας: Α γεναίκα να σου πω τζαι έναν τσιαττηστόν πας τες χαρές μας?
- Γυναίκα: Καλό αφέντη μου, να μου πεις.
- Άνδρας: Ούλλον τον κόσμο γύρισα που να με φάν τα φίθκια, πρώτην βολάν συνάντησα συρίζαν με αρτσhίθκια.

Οι χωρκανοί

Κυριακή του Πάσχα. Στο χωριό επικρατούσε ένα πανηγυρικό κλίμα αφού και παραδοσιακά είναι μέρα χαράς και αγάπης και γι΄ αυτό άλλωστε την αποκαλούν και Κυριακή της Αγάπης. Ο Παπά Γιαννής κτύπησε από νωρίς την καμπάνα για τον καθιερωμένο ομώνυμο Εσπερινό. Παράπονο δεν είχε φέτος ο Παπάς μας αφού οι συγχωριανοί άκουσαν τις εκκλήσεις του, στην λειτουργία του Μ. Σαββάτου, και έτρεξαν όλοι να ακούσουν το Ευαγγέλιο της Αγάπης. Ο Παπάς έκανε κάτι διαφορετικό φέτος. Την ώρα που θα διάβαζε το Ευαγγέλιο κάλεσε όλους τούς πιστούς να μαζευτούν μπροστά του, να γονατίσουν και να αγκαλιαστούν. Διστακτικά οι χωριανοί, αφού ήταν κάτι το πρωτόγνωρο για αυτούς, βγήκαν από τους σκάμνους, προχώρησαν μπροστά από την «Ωραία Πύλη» και έκαναν ότι τους είπε. Μόλις τελείωσε το ανάγνωσμα ο Παπάς τους κάλεσε να σηκωθούν και να φιληθούν ανά μεταξύ τους. Αν και διστακτικά ούτε αυτή την φορά παράκουσαν τα λόγια του. Τελειώνει λοιπόν ο εσπερινός, οι γυναίκες πηγαίνουν στα σπίτια τους, οι νεαρότεροι μένουν στο προαύλιο της Εκκλησίας για τα παραδοσιακά παιχνίδια, ενώ οι άνδρες πηγαίνουν στον καφενέ. Στο τραπέζι κοντά στο παράθυρο δίπλα από το δρόμο κάθονται ο Πανίκκος με τον κουμπάρο του τον Γιαννή και τον Μαρίνο τον μανάβη.

«ε καφετζή θκυό μέτριους τζαι ένα σκέττο».

- Πανίκκος: Μανταν που τούτα τα μασκαραλλίκια που μας έβαλεν να κάμουμεν πόψε ο παπάς ολάν?

- Μαρίνος: Άσιλα μασκαραλίκια ρε Πανίκκο. Αγκαλιάσματα τζαι φιλιά γιατι εν ο Εσπερινός της Αγάπης ιμίσhη μου τζαι πρέπει να αγαπούμεν ο ένας τον άλλον. Σαμπώς τζαι ο παπάς καμνει τα τούτα τα πράματα. Εν θωρείς ήντα που κάμνει της καημένης της Δημητρούς της γειτόνισσας του? Για μισό μέτρο γης έφερεν της το κτηματολόγιο τζαι εν να την βάλει να ρίψει τον τοίχο του σπιθκιού της.


- Γιαννής: Γιατί με την σhιράτην εξιάσετε ήντα που έκαμνε? Άτε να μεν ανοίξω το στόμα μου τζαι εκοινώνησα εψές. Τζίνον το παγγάριν ερημάξαν το με τον Κωστή τον ψάλτη. Πιάνει τόσα ριάλια η εκκλησιά τζαι έσhει τόσα γρόνια εν είδαμεν έναν έργο.

«οι καφέδες σας…»

- Πανίκκος: Πάλε κουτσοζούμιν εν να πιούμεν. Όσσον τζαι βάλλει καφέν μέσα τούτος ο καφετζής. Τζαι πάλε άφηκεν τον λυψημιόν. Θέλουμεν ανεμόσκαλαν να κατευούμεν τζικάτω να τον πιούμε.

Στο διπλανό τραπέζι ο Πάμπος με τον Αντώνη.

- Αντώνης: Μα θώρε ρε Πάμπο φιλίες τον Μαρίνο τζαι τον Γιαννή. Ακόμα εν εσhει εφτομάδαν που εξητημάζουνταν μες τους καφενέδες για τα κόμματα τζαι τωρά εγινήκασιν τα καλλίττερα φιλούθκια. Ενεν την περασμένην εφτομάδαν που ετσακκωθήκαν τζαι εφόναζεν ο ένας του άλλου προδότη?

- Πάμπος: Οι ολάν ούτε εφτομάδαν εν εσhει. Εξίασεν ο Γιαννής που επήεν ο Μαρίνος τζαι έσειρεν του κουρτουνιάν μες την αυλή τζαι επογιάτησεν του τζαι την πόρταν κότσινιν τότες που εφκίκεν ο Χριστόφιας.

- Αντώνης: Μα άδε τον Πανίκκος σιώρ ήνταλος εν που κάθετε έτσι? Σαμπώς τζαι εν ο πάσhη αρσενικός του χωρκού. Είδες την γαινέκαν του ήνταλος εγλικοσυντύχανεν του Τάκη όσσον τζαι εφκήκαμεν που την εκκλησhιάν? Λαλούσιν ο Πανίκκος έσhει τζαιρόν που εν του περνά να της κάμει την δουλιάν τζαι εν για τούτον.


- Πάμπος: Ηντα ο Μαρίνος εκατάκλεψε μας τζιαμέ στο μαννάβικο. Εκαμεν την ζυαρκάν του να ζυάζει διπλά τζαι γρεώνει μας το έναν αλλόναν.

- Αντώνης: Άτε ολάν να σηκωστώ να φύω να μεν τους θωρώ γιατί εν να τους πω καμιά κουβέντα τzαι έν θα τους αρέσει.


- Πάμπος: Φευκουμε γιατί αναουλιάζουμε τζαι εγίω αμαν τους θωρώ.

- Αντώνης: Ρε καφετζη οι καφέδες τον κοπελιών ποτζήθε εν που λόου μας. Εμέν τζαι του Πάμπου.

- (Γιαννής, Πανίκκος, Μαρίνος.) Ευκαριστούμε σας πολλά κοπέλια. Ότι ποθείται.


- (Αντώνης, Πάμπος) Στην υγειά σας τζαι στην χαρά σας χωρκανοί.

Άλλαξε ο Μανωλιός

κι΄ έβαλε τα ρούχα αλλιώς…

Οι χωρκανές

(ένα φυσιολογικό απόγευμα)

Καλοκαιριάτικο απόγευμα προς σούρουπο. Ο ήλιος μόλις έχει κρυφτεί πίσω από τα βουνά και το θερμόμετρο έχει καλμάρει λίγο. Ώρα δηλαδή που ενδείκνυται για καφεδάκι ή ένα δροσιστικό ποτό στην βεράντα ή περίπατο μέσα στο χωριό.
Η κ. Αντρούλλα με τον σύζυγό της κάθονται στην αυλή του σπιτιού τους και απολαμβάνουν το φραπεδάκι τους. Από το δρόμο που εφάπτεται της αυλής της κ. Ανδρούλλας περνούν για τον καθιερωμένο τους απογευματινό περίπατο η κ. Μαρίτσα με τον άνδρα της . Φτάνουν μπροστά από την αυλή της κ. Ανδρούλλας.

Κ. Μαρίτσα:
- καλησπέρα σας. Τι κάμνετε? Είστε καλά?

Κ. Ανδρούλλα
- οοο… καλησπέρα. Δόξα σοι ο Θεός. Κοπιάστε να πιούμε καφέ.

Κ. Μαρίτσα
- οι οι ευχαριστούμε. Μόλις εσηκωστήκαμε που το τραπέζι. Εν πάει τίποτε κάτω. Είπαμε να πάμε κανένα περίπατο να χωνέψουμε.

Κ. Ανδρούλλα
- μα έτζαι δοκιμάζω σας κόρη. Ελάτε!!!

Κ. Μαρίτσα
- άλλη φορά κόρη Ανδρούλλα. Εν να πάμε τωρα.

Κ. Ανδρούλλα
- ε …ασεν καλα το γινάτη σου.

Η κ. Μαρίτσα συνεχίζει τον περίπατό της με τον άνδρα της. Και η κ. Ανδρούλλα μόλις έχει πιει τη τελευταία ρουφηξιά από το φραπέ της. Αφήνει λίγο να απομακρυνθεί η κ. Μαρίτσα και γυρίζει στον άνδρα της και του λέει:

Κ. Ανδρούλλα
- Μα είδες κωλοήρηση η μαρίτσα? Φάε φάε εγίνικεν όπως το πιθάρι. Το παρπάτημαν εν τζαι καμνει τίποτε αν μεν κλίσει λίο την μασέλαν της. Τζαι ήνταν που τζίνον το παντελονούιν που φορεί σιώρ. Φένουνται τα κωλομέρκα της. Εν αντρέπεται που τους χωρκανούς? Έμαθες ήντα που ακούστηκεν μες το χωρκόν? Η κόρη τις έφαεν τα γρόνια της μες την Αθήναν τζαι ενε καταφερεν να πιασει πτυχίο. Μεν ακούεις λόγια πως επίαν την περασμένη εφτομάδαν να το πιάσουν. Εν για να γλυτόσουν την κόρη τους που τον καλαμαράν τζαι να την πείσουν να έρτει πίσω.

Στο απέναντι στενό η κυρία Μαρίτσα λέει στον άνδρα της:

Κ. Μαρίτσα
- εν να μας τζαιράσει τζαι καφέ η νηστιτζη. Το νερόν της εν το εγευτικε κανένα πλάσμα που δαπάνω τζαι εμάς εν να μας τζαιράσει τζαι καφέ. Έτο εν που αντροπή που μας ελάλεν. Ευτυχώς που εν εκάτσαμε. Εν χτιτζιον τζιμεσα. Ούλλη μέρα κάθετε τζαι απλώνει ζάμπα. Τζίνος ο μάρθακας της εν άνοιξεν το στόμαν του να πει έναν κόπιασε. Πάντα έτσι φτανός ήταν γιαυτόν τον κάμνει ότι θέλει. Ηντα ακούστηκε μες το χωρκό ότι τωρά τελευταίος εν τον φωρούν οι πόρτες να μπεί έσσο. Τζαι αν πεις με ποιον? Με τον κουμπάρο της τον Γιώρκο. Είδαν τους τζαι τους θκιό να μπαίνουν μες τα βοηθητικά πουκάτω που έσσο της.

ΥΓ: Γυναικείε πληθυσμέ μην εξάπτεσαι και μην με κατηγορήσεις άδικα. Η επόμενη ανάρτηση θα έχει σχέση με κουβέντες που ακούστηκαν στον καφενέ αυτού του αγαπημένου και μονοιασμένου χωριού. (οι αρσενιτζοι εν τζαι πασειν πίσω)